Zo gewoon is dat niet

Roos werkt bij STEVIG en neemt je mee in wat ze ziet, meemaakt en zich afvraagt. Soms ontroerend, soms confronterend, soms met een glimlach. Verhalen uit de praktijk die laten zien dat achter gedrag altijd een mens schuilgaat.

We hebben een afspraak. En zoals zo vaak worden we enthousiast van elkaars enthousiasme. Onze gesprekken gaan altijd over werkgerelateerde zaken. Over ideeën die we hebben. Soms realistisch, soms filosofisch, soms dromerig. Vandaag vertel je over je onderzoek.

Je vertelt over opleidingsgenoten die zich afvroegen hoe je voor elkaar zou krijgen wat je wilde onderzoeken. Want ja… je werkt wel met mensen met een licht verstandelijke beperking. En ja… we weten ook dat verbaal testen dan niet altijd mogelijk of voldoende betrouwbaar is. Toch kreeg je het vertrouwen en ging je aan de slag.

Met een sok die stress meet. En een beoordelingsschaal van 0 tot 100, voor zowel de cliënt als de begeleiding. Opnieuw was de vraag hoe dit in de praktijk zou werken.

Pexels happy enough lab 1628890927 27870307

Het antwoord? Door ‘gewoon’ de cliënt de sok te laten dragen en zowel de cliënt als de begeleiding te vragen om op vaste momenten de beoordelingsschaal in te vullen. En door vervolgens ‘gewoon’ met de cliënt hierover in gesprek te gaan.

Waar vooraf allerlei hobbels werden verwacht, bleek deze manier van gegevens verzamelen wél mogelijk. En wat bleek? De speciale sok had geen voorspellende waarde. De inschatting van de begeleiding kwam een heel eind in de richting, maar de inschatting van de cliënt zelf had de grootste voorspellende waarde.

De professoren noemen het revolutionair. Jij moet lachen om hun reactie. Omdat ‘gewoon’ zo gewoon niet blijkt te zijn. Voor jou wel. Gewoon in gesprek gaan met onze cliënten. Omdat zij het zelf gewoon het beste weten.