Rust en nabijheid helpen mensen uit een crisis
Lennard – dienstverleningscoördinator Crisisunit STEVIG
Lennard werkt sinds zeven jaar op de Crisisunit van STEVIG. Hij begon er als begeleider en heeft inmiddels de rol van dienstverleningscoördinator (DVC). Samen met zijn collega’s zet hij vol in op de relatie met cliënten. Beheersing proberen ze zoveel mogelijk te mijden.
Op de Crisisunit verblijven maximaal veertien mensen. Sommigen voor een paar dagen, anderen voor een paar weken. Maar zelden langer dan twee maanden. “Veel mensen zijn langdurig overvraagd,” vertelt Lennard. “Ze hebben tijd nodig om tot rust te komen. En we bieden alle ruimte elkaar te leren kennen. Dat is een belangrijke stap.”
Ieder herstel verloopt anders
Lennard herinnert zich Michael*, een jonge man met autisme. Hij had een baan, een rijbewijs en functioneerde goed. “Toen hij bij ons kwam, kon hij niets meer. Hij sprak niet, had geen besef van tijd en liep naakt over de gang. Je vraagt je dan misschien af: hoe lang heeft hij nodig om weer grip op het leven te krijgen. Maar Michael knapte wonderbaarlijk snel op. Samen hebben we goed gekeken naar wat hij nodig had. Dat was vooral rust en nabijheid. In combinatie met de juiste medicatie was dat voldoende om hem snel te helpen.” Niet iedereen herstelt zo snel. “Sommige mensen hebben helaas langer nodig. Dan moeten we samen harder zoeken naar wat werkt.”
Met elkaar
“We hadden ooit iemand die we tijdelijk minder bewegingsvrijheid konden geven. Om tegen zichzelf te beschermen. Dat doet iets met je. Ook als je weet dat een veilige kamer op dat moment nodig is. Het helpt als je dat samen kunt bespreken. Zo ziet bijvoorbeeld de begeleider wat er in de praktijk gebeurt. Terwijl de behandelaar meer uitleg kan geven bij het gedrag. In die samenwerking ontstaat een duidelijke richting en krijgen we meer handvaten. En dan zie je dat iemand weer opkrabbelt. Ook deze jongen kwam er weer bovenop.”
Werken vanuit vertrouwen
Als dienstverleningscoördinator schakelt Lennard tussen het team, de behandelaar en de manager. “Niet als leidinggevende, maar als ondersteuner. Ik help collega’s om de juiste lijnen uit te zetten.” Belangrijk is dat cliënten krijgen wat ze nodig hebben, op een menswaardige manier. “We willen wegblijven van een sfeer van controle. Ondanks de gesloten deuren van de Crisisunit lukt dat goed. Juist door onze betrokkenheid, onze open houding en de verschillende perspectieven op wat mensen nodig hebben.”
De kunst van nabij blijven
“Mensen die op de Crisisunit komen zijn vaak langdurig overvraagd en kunnen soms heftig reageren. Dan is het belangrijk dat je vooral positief gedrag ondersteunt. Dat je zoekt naar manieren om iemand te motiveren.” Soms helpt een wandeling, een spelletje of gewoon even samen zitten. “Nabijheid helpt ook te voorkomen. Zit iemand rustig te ontbijten? Dan schuif je aan voor een praatje. Zo ontdek je hoe je de positieve sfeer kunt vasthouden en versterken.”
* Michael heet in werkelijkheid anders
- Deel deze pagina: